dissonant

mannelijk (de)/dɪso'nant/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

muziek (muziek) een verzameling van niet-harmonierende klanken
De muziek was bij momenten pijnlijk dissonant en loeihard.
een valse noot
Het voorval bracht een dissonant in de algemene feestvreugde.

*afgeleid van sonant

Engelsdissonance

Fransdissonance

DuitsDissonant

Spaansdisonancia