discant

mannelijk (de)/dɪs'kɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. muziek, verouderd (muziek) (verouderd) de hoogste zangstem (sopraan)
  2. muziekinstrument (muziekinstrument) het rechtergedeelte van het toetsenbord met de hoge tonen van een toetsinstrument
    We spelen quatre-mains, jij neemt de discant .

Etymologie

* Van het Latijnse "discantus" (separate zang)

Synoniemen

sopraanstembovenstem

Antoniemen

bas

Vertalingen

Engelsdiscant
Fransdéchant
DuitsDiskant
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek