contractie

vrouwelijk (de)/kɔn'trɑksi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

medisch (medisch) samentrekking van orgaan of spieren
Ongecontroleerde contractie van de beenspier.
taalkunde (taalkunde) het samentrekken van twee opeenvolgende woorden/klanken tot één enkele klank die van beide oorspronkelijke klanken kenmerken heeft
"That's" en "don't" zijn een contractie van "That is" en "do not".

* van contraheren

Engelscontraction

Franscontraction

Spaanscontracción

Portugeescontracção