constructie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het in elkaar zetten of produceren van iets
Bij de constructie van auto's worden grote hoeveelheden spoelwater gebruikt bij de oppervlaktebehandeling.
De constructie van het verleden.
bouwkunde (bouwkunde) een bouwkundige (dragende) samenstelling van bouwmaterialen (die verantwoordelijk is voor de stabiliteit van het bouwwerk)
Een constructie van baksteen.
techniek (techniek) iets dat uit mechanische onderdelen is opgebouwd
Een gelaste constructie.
juridisch (juridisch) juridische ~ een specifieke manier van regelgeving of foefje b.v. een beschermingsconstructie, sale-and-lease-backconstructie, u-bochtconstructie of een sterfhuisconstructie
sociologie, filosofie (sociologie) (filosofie) een naar een stel ideeën samengesteld geheel
Of het zoveel beter was, liet ze in het midden. Deze constructie had het nadeel dat zij op de zondagnamiddag volkomen stuk zat.
taalkunde (taalkunde) de opbouw van een zin of literair werk b.v. zinsconstructie

*waarschijnlijk niet van construeren

Engelsconstruction, construct

Fransconstruction

Spaansconstrucción