clausule

mannelijk/vrouwelijk (de)/klʌʊˈsylə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

juridisch (juridisch) een extra bepaling in een ambtelijke brief
Bij die brieven zit altijd wel een clausule.
taalkunde (taalkunde) het eind van een zin

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘afzonderlijke zinsnede of bepaling’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

Engelsclause, proviso, stipulation

Fransclause, stipulation

DuitsKlausel

Spaanscláusula