Buitenweg

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. verkeer (verkeer) een weg buiten de bebouwde kom
    Ik reed met mijn fiets over een stille buitenweg.

Verwante woorden

buitbuitdriftbuitelbuitelaarbuitelaarsbuiteldebuiteldenbuitelenbuitelendbuitelendebuitelingbuitelingen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek