buitenstaander

mannelijk (de)/ˈbœytə(n)ˌstandər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die niet bij de groep hoort
Voor een buitenstaander is carnaval maar een raar feest.
De ondernemer wordt niet gecorrigeerd als hij foute beslissingen neemt en bij zijn vertrek ontstaat intense onrust. Moet zijn opvolger uit de familie komen? Of kan het een buitenstaander zijn? Zakelijke overwegingen en emoties kunnen de interne verhoudingen gemakkelijk ontwrichten. NRC 13 juni 2016
Het toeval wilde dat er geen buitenstaanders waren ingestapt.

* van buitenstaan

Engelsoutsider

Franstiers, personne extérieure

DuitsAußenseiter

Spaanspersona de fuera

Italiaansesterno