vreemde

mannelijk/vrouwelijk (de)/'vremdə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

(m) iemand die niet bekend is, een onbekende
Er zat een vreemde op zijn plek.
Vreemden zijn vrienden die ik nog niet heb ontmoet.
(n): (het) vreemde (land) in datief:
In den vreemde. - in het buitenland.
(n): iets dat verbazing opwekt
Het vreemde is dat hij daar nooit iets van gezegd heeft.
natuurkunde (natuurkunde) type quark

*zelfstandig gebruikt bijvoeglijk naamwoord: vreemd

Engelsstranger

Fransétranger

DuitsFremde

Spaansextraño