buitengrens

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. De buitenste grens (van de EU met landen die niet tot de EU behoren) (de buitengrens van het zonnestelsel.)
    De Viking ruimteschepen gaan naar de buitengrens van het zonnestelsel.

Verwante woorden

buitbuitdriftbuitelbuitelaarbuitelaarsbuiteldebuiteldenbuitelenbuitelendbuitelendebuitelingbuitelingen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek