buikpotige

mannelijk (de)/bœykˈpotəɣə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. dierkunde (dierkunde) benaming voor dieren uit de klasse , waartoe de slakken behoren
    De wijngaardslak is een buikpotige.
    Zo wordt een onooglijk beestje, een buikpotige die niet loopt maar zich voortsleept en zijn slijmerige lijf verbergt in een fraaie schelp, ook zonder die schelp een lust voor het oog, door de magische toets van Leo Man in 't Veld.

Etymologie

*: "buikpotig" met de uitgang -e

Synoniemen

slak

Vertalingen

Fransgastéropode
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek