brandstichtster

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. vrouw die expres een brand heeft veroorzaakt

Etymologie

*afleiding van (nomact) brandstichten

Verwante woorden

brancardbrancardierbrancardiersbrancardjebrancardsbranchebranche-eigenbrancheaanpakbrancheafspraakbranchebreedbranchecodebranchecodes
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek