borderline
mannelijk (de)/'bɔːrdərlɑjn/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (psychologie) persoonlijkheidsstoornis met symptomen van een neurose en een psychose die wordt gekenmerkt door een aanhoudend patroon van instabiele interpersoonlijke relaties, een instabiel zelfbeeld, instabiele emoties en een sterke impulsiviteit.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek