blanda
mannelijk (de)/ˈblɑnda/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (Nederlands-Indië) iemand uit Holland, Nederland of EuropaWe zijn allebei voor een zestiende Javaans, terwijl we er al die tijd van overtuigd waren geweest dat de ander een volbloed blanda was.
- (Nederlands-Indië) (pejoratief) iemand uit Nederland of Europa die zich de cultuur van een tropisch land onvoldoende eigen heeft gemaaktEn één meneer heeft tralies voor het slaapkamerraam laten maken. Zo gek ja? Natuurlijk een blanda!
Etymologie
*via "belanda" van "Holanda"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek