bezitten

/bə'zɪtə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) iets in eigendom hebben
' 'De bevoorrechte mensen in deze stad bezitten huizen op het platteland omdat ze personeel hebben,' zegt Nella.
Daarbij bezitten die twee jonkies mechanismen waardoor de reacties van hun zintuigen aanleiding geven tot een bepaald gedrag.
Hij bezat een groot landgoed in Frankrijk.
vnl. lijdende vorm + van geestelijk geobsedeerd worden
Hij was bezeten van snelle auto's en mooie vrouwen.

*Afgeleid van zitten

Engelspossess, own

Fransposséder

Duitsbesitzen

Spaansposeer

Italiaanspossedere

Poolsposiadać