bezetter

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die bezet, meer in het bijzonder de bezetter van een overwonnen natie in oorlogstijd
De bezetter was bezig het veel te nationalistische Nationaal Front buiten spel te zetten.http://www.waffen-ss.nl/vwl-opr.php
Volgens de overlevering vluchtten meisjes uit Plancher-Les-Mines gedurende de Dertigjarige Oorlog (1618-1648) de bossen in om te ontkomen aan bloeddorstige huurlingen in dienst van de Zweedse bezetter.

*afgeleid van bezetten

Engelsoccupier

Fransoccupant

DuitsBesatzungsmacht, Besatzer

Spaansocupante