bewoner

mannelijk (de)/bəˈwonər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die in of op iets woont
Ik ben die snoeverij over Amsterdam-Zuid en de bewoners ervan zat.
Verderop raakte minstens één bewoner gewond van een woning die Zeeuwland verhuurt.

*afgeleid van bewonen

Engelsinhabitant

Franshabitant

DuitsEinwohner, Bewohner

Spaanshabitante

Poolsmieszkaniec