behouder

mannelijk (de)/bə'hɔudər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die zorgt dat iets of iemand niet vernietigd wordt of verloren gaat
  2. iemand die ervoor zorgt dat oude gebruiken niet te snel worden vervangen door nieuwe
    De mensheid is in te delen in slordige vernieuwers en zorgzame behouders. Nomadische volkeren laten hun gereedschap achter wanneer ze verder trekken. Op de volgende plek vlechten ze opnieuw een hangmat en snijden nieuwe pijlen. Agrarische volkeren zijn zuiniger op hun spullen. Ze besteden meer moeite om die uit schaars hout en zeldzaam ijzer te vervaardigen, en dus ook om ze te onderhouden. NRC A. de Swaan 8 juni 1996 [https://www.nrc.nl/nieuws/1996/06/08/parijs-berlijn-10447037-a1215013 Parijs Berlijn]

Etymologie

* van behouden