redder

mannelijk (de)/ˈrɛdər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die iemand anders redt
    Bari, een machtige havenstad, riep hem al gauw uit tot redder op zee'. En de Noormannen, die Bari in bezit hadden, brachten hun verering voor de 'schutspatroon aller zeelieden' over naar Noord-Europa.
  2. beroep (beroep) iemand die getraind is om andere mensen te redden

Etymologie

* van redden

Antoniemen

redster

Vertalingen

DuitsRetter
Spaanssalvador
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek