begraving

vrouwelijk (de)/bə'ɣravɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het brengen van de overledene naar de begraafplaats en de teraardebestelling zelf
    Rus overleden na levende begraving: Een 35-jarige Rus is overleden nadat hij zichzelf levend had laten begraven in de tuin van zijn vriend in het zuidoosten van Rusland. Tubantia 01-06-11 [https://www.tubantia.nl/buitenland/rus-overleden-na-levende-begraving~a12cc24c/ Rus overleden na levende begraving]
  2. begraven worden van sediment en gesteente in de ondergrond

Etymologie

* afleiding van begraven

Synoniemen

grafleggingteraardebestellingbegrafenis

Vertalingen

Engelsfuneral, burial
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek