begrafenis

vrouwelijk (de)/bə'ɣrafənɪs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. ceremonie waarbij een overledene in een kist aan de aarde wordt toevertrouwd, de ceremonie wanneer de laatste eer aan iemand wordt gegeven
    Een crematie wordt tegenwoordig meestal ook een begrafenis genoemd.
    Op dinsdagochtend was de begrafenis in de kleine zaal van rouwcentrum Zeisspoor in Geleen. Een handjevol vrienden van mijn ouders, mensen uit de buurt, de bakker was er, en een aantal keurig geklede heren op de achterste rij. {{Aut|Sandes, David
    Tijdens de begrafenis heb ik de longen uit mijn lijf gehuild.

Etymologie

* van begraven

Vertalingen

Engelsburial, funeral
Fransenterrement, inhumation
DuitsBeisetzung
Spaansentierro
Poolspogrzeb