beduusdheid

vrouwelijk (de)/bə'dysthɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de mate waarin iemand onthutst en verbaasd is
Vanuit het raam van de werkkamer had Elena de vorige middag kunnen zien hoe Hildes beduusdheid in vertwijfeling en haar vertwijfeling in waanzin was veranderd.

Etymologie

*afleiding van beduusd

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek