beauté

vrouwelijk (de)/boˈte/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. opvallend mooie vrouw
    Oordeel van de scouts: 'Een beauté. Dit meisje heeft een superlichaam.
    Ook al is men mooi en heeft men een goed figuur, dan is dat niet genoeg voor wat men van een goede mannequin verwacht. Zij hoeft niet per se een beauté te zijn, als men maar een speciaal type vertegenwoordigt en voor alles 'chic' heeft.

Etymologie

* van "beauté" "schoonheid"