beambte

mannelijk/vrouwelijk (de)/bəˈʔɑmtə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

beroep (beroep) functionaris die een lager ambt uitoefent
De postbeambte bezorgde de post en zat achter de balie van het postkantoor.

Etymologie

* In de betekenis van ‘functionaris’ voor het eerst aangetroffen in 1729

Vertalingen

Spaansempleado, funcionario

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek