bastaard

mannelijk (de)/ˈbɑstart/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de tegenwoordig niet meer gangbare aanduiding voor een kind dat niet geboren is uit een wettig huwelijk
Vooral in de Germaanse stammen, en daarna in de landen die zich op het Germaanse recht oriënteerden, was de bastaardij een schandvlek en bastaarden werden niet toegelaten tot veel beroepen. Ook de Katholieke Kerk nam het Germaanse gebruik over en bastaarden konden slechts met een bijzondere dispensatie priester worden
een dier dat niet zuiver van één ras of soort is
een plant die door kruising is ontstaan
figuurlijk (figuurlijk) vervelend, minderwaardig persoon
Hoe komt Isaac aan het geld om die mannen te betalen? Hij had het beslist niet van mij. Ik krijg geen antwoorden op mijn vraag, omdat ik die bastaard van een zoon van me niet kan vinden.

*afgeleid van het oud-Franse bastard () [https://fr.wiktionary.org/wiki/bastard Wiktionnaire]

Engelsbastard

Fransbâtard

DuitsBastard

Spaansbastardo

Italiaansbastardo

Portugeesbastardo

Turkspiç