bètablokker

mannelijk (de)/ˈbɛːtaˌblɔkər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. medisch (medisch) een geneesmiddel met anti-ischemische, anti-aritmische en anti-hypertensieve eigenschappen, toegepast in de cardiologie en hematologie, waardoor o.a. de bloeddruk omlaag gaat
    De bètablokkers propanolol en atenolol zijn effectief gebleken bij de farmaco­therapie van het specifieke subtype SAS en niet bij het gegeneraliseerde subtype.

Vertalingen

Spaansbeta bloqueador, beta bloqueante

Verwante woorden

bètabèta'sbèta-bètablokkersbètacelbètacellenbètadeeltjebètadeeltjesbètaopleidingbètaopleidingenbètaprofielbètaprofielen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek