arrestant
mannelijk (de)/ɑrɛs'tɑnt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die in hechtenis is genomen door de politieDe arrestant wordt 'verdachte' genoemd totdat bewezen is dat hij de moord gepleegd heeft.
- (juridisch) iemand die krachtens een bevelschrift of vonnis op iemands goederen beslag legt
Etymologie
* van arresteren
Vertalingen
Engelsarrested person
Spaansdetenido
Italiaansarrestato
Poolsaresztant
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek