alleenrecht

onzijdig (het)/ɑ'lenrɛxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een via de wet verkregen monopolie bijvoorbeeld door een patent of concessie
    Een concessie is een vergunning van de overheid die anderen uitsluit. De verkrijger van de concessie of concessiehouder krijgt dus een monopolie (alleenrecht) op bijvoorbeeld een stuk grondgebied.