afstoting

vrouwelijk (de)/'ɑfstotɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

natuurkunde (natuurkunde) een kracht die twee voorwerpen zich van elkaar doet verwijderen
Wanneer twee magnetische noordpolen bij elkaar in de buurt komen heeft dat afstoting ten gevolge.
medisch (medisch) een proces van vernietiging waaraan een lichaamsvreemd voorwerp door het immuunsysteem onderworpen wordt
biologie (biologie) proces van laten sterven van iets dat ergens in leeft

* van afstoten .

Engelsrepulsion

Fransrépulsion

Spaansrepulsión