aanstoten

/ˈanstotə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) stoten tegen
Ze bleven maar giechelen en elkaar aanstoten.
Ze wist nauwelijks welk station het was, maar sprong overeind en rende weg, rende het perron op en de trap af, een drukke straat op en daardoorheen, langs het ene en het andere huizenblok, voorbijgangers ontwijkend en aanstotend.
ov (ov) klinken

Engelsbump against, strike up against, clink

Duitsanstoßen

Spaanschocarse con, chocar, tintinear