aanstichting

vrouwelijk (de)/ˈanstɪxtɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het -veelal achter de schermen- organiseren van een opstootje, opstand of andere onwettige zaak
De lidstaten zorgen ervoor dat de deelneming aan en aanstichting tot het opzettelijk plegen van de in artikel 3 genoemde handelingen strafbaar worden gesteld.Amendement 20 Luciano Sbarbati op het Ontwerpadvies PE398.484c01-00 Voorstel Luis Herrero-Tejedor voor een richtlijk van het Europees Parlement en de Raad inzake de bescherming vanhet milieu door middel van het strafrecht 16.1.2008

* van aanstichten .