aanleiding

vrouwelijk (de)/ˈanlɛidɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. datgene wat iets tot gevolg heeft, directe oorzaak
    een aanleiding is zelden de echte oorzaak
    Er was geen duidelijke aanleiding waarom de oorlog begon.
    Onderwijsminister Arie Slob staat de pers te woord naar aanleiding van het stopzetten van de financiering van het Haga Lyceum.

Etymologie

* van aanleiden

Vertalingen

Engelscause, reason, occasion
Fransraison
DuitsAnlass
Spaanscausa, lugar, motivo
Zweedsanledning