aanhorigheid

vrouwelijk (de)/anˈhorəxhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het tot een groep of partij behoren
    Zij hadden veel politieke aanhorigheid.

Etymologie

*Afgeleid van aanhorig .

Verwante woorden

aanhaakaanhaaktaanhaakteaanhaaktenaanhaalaanhaaldeaanhaaldenaanhaaltaanhadaanhaddenaanhakenaanhakend
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek