aaneenkoppeling

vrouwelijk (de)/anˈenkɔpəlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het aan elkaar koppelen
    Polymeerketen: dit is het resultaat van de aaneenkoppeling van monomeer tot polymeer die plaatsvindt tussen de initiatie (door een radicaal) en de terminatie (door een tweede radicaal) van de polymerisatiereactie.
  2. het aan elkaar gekoppeld zijn
    De aaneenkoppeling van diverse zalen.

Etymologie

* van aaneenkoppelen .

Verwante woorden

aaneenaaneenbindenaaneenbindtaaneenbondaaneenflansenaaneengebondenaaneengebrachtaaneengeflanstaaneengeflansteaaneengegroeidaaneengegroeideaaneengehecht
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek