Pol

mannelijk (de)/pɔl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. plantkunde (plantkunde) bundel van plantaardig materiaal inclusief aardkluit

Etymologie

* Leenwoord uit het Nederduits, in de betekenis van ‘graspol’ voor het eerst aangetroffen in 1764

Verwante woorden

polairpolairepolakpolakkenpolakkerpolakkersPolakstraatPolandPolanenhofPolanenstraatPolarispolarisatie
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek