Ketting

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈkɛtɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een aaneengesloten reeks van gelijksoortige elementen, feiten, acties, gebeurtenissen etc.
Steeds meer kinderen haakten in en zo ontstond een levende ketting.
techniek (techniek) een stevige, maar buigzame verbinding van in elkaar grijpende ringen of achtvormige schakels
Het schip werd aan de ketting gelegd.
Soms ook gehuld in een schapevacht, een ruige muts op het hoofd en een ketting in de hand. Of verkleed als duivels... 'Zijn hier ook stoute kinderen? ??
techniek, werktuigbouwkunde (techniek), (werktuigbouwkunde) een eindeloze band van schakels met rollen of haken, die over kettingwielen gespannen, kracht overbrengt
De ketting van mijn fiets moet nodig worden gespannen, hij loopt steeds van het kettingwiel af.
een snoer bestaande uit een draad die door doorboorde kralen of andere voorwerpen gevoerd is
Zij droeg een prachtige ketting met amethisten.
textiel (textiel) schering, de rechte draden waartussen de inslag ingeweven wordt

*In de betekenis van ‘samenstel van schakels’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1401

Engelschain, chain, drive chain

Franschaine, chaîne, chaine

DuitsKette, Kette, Antriebskette

Spaanscadena, collar

Italiaanscollana

Portugeescolar

RussischБусы

Chinees项链

Arabischقلادة (مجوهرات)

Turkskolye

Poolsnaszyjnik

Zweedshalsband

Deenshalskæde