Hindoe
mannelijk (de)/ˈhɪndu/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie) aanhanger van het hindoeïsme, de overheersende inheemse religieuze traditie van het Indische subcontinentMeer dan 90 procent van de islamieten en hindoes heeft een niet-westerse herkomst. Dit betekent echter niet dat de overgrote meerderheid van de niet-westerse allochtonen islamiet of hindoe is. Zo’n 54 procent van de niet-westerse allochtonen in Nederland is islamiet en zo’n 6 procent hindoe.
Etymologie
*van "هندو" [hindū] ""hindoe", Indiër", dat via "hndwk'" [hindūg] "Indiër" en "hnd" [hind] "India" via 𐏃𐎡𐎯𐎢 [hindu-] "India" en "सिन्धु" [síndhu] "rivier, Indus" teruggaat op Proto-Indisch *síndʰuṣ en Proto-Indo-Iraans *sindʰuš "river"; als benaming voor iemand met een bepaalde religieuze overtuiging mogelijk een terugvorming uit hindoeïsme
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek