zwaardvechter

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. geschiedenis, beroep (geschiedenis) (beroep) iemand die de kunst van het vechten met een zwaard beoefent
    In de middeleeuwen was het veel waard een goed zwaardvechter te zijn.
    Op basis van de vorm van de piramide zou dit een plaats moeten zijn in de Drie Lichamen-versie van het Oosten die hij had meegemaakt, maar de twee zwaardvechters waren Europeanen, gekleed in zestiende- of zeventiende-eeuwse stijl.

Etymologie

* van zwaardvechten

Vertalingen

Spaansgladiador

Verwante woorden

ZwaagZwaagdijkzwaagdijk-oostzwaagdijk-westZwaagstraZwaagwesteindezwaaizwaaiarmzwaaibewegingzwaaibewegingenzwaaidezwaaiden
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek