zuurstof

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈzyːrstɔf/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. scheikunde, element (scheikunde), (element) een scheikundig element met symbool O en atoomnummer 8, en een bij kamertemperatuur kleurloos twee-atomig gas O2 en bij lage temperaturen een blauwige vloeistof
    Voordat ik werd geboren, toen ik mijn zuurstof binnenkreeg via een navelstreng, toen ik gewichtloos rondzwom, toen ik de oneindigheid kende omdat ik er net vandaan was gekomen, toen besloot ik astronaut te worden.
    Buiten vallen de mussen van het dak terwijl wij onszelf in een zolderkamertje met een minimale hoeveelheid zuurstof hebben opgesloten.
    De zuurstof (oxygenium) is die grondstof, welke de oorzaak is van alle zuren (acida) en metaalkalken, metaalverzuursels (oxyda), alleen verschillende naar den aard der zuurvatbare grondslagen, waarmede zij zich vereenigt, als ook naar de verschillende hoeveelheden dezer vereeniging.

Etymologie

* Leenvertaling van wetenschappelijk Neo-Latijn "oxygenium" als benaming voor het chemische element, voor het eerst aangetroffen in het jaar 1789 (niet 1793 ), zie vindplaats hieronder.

Synoniemen

E948

Vertalingen

Engelsoxygen
Fransoxygène
DuitsSauerstoff
Spaansoxígeno
Italiaansossigeno
Portugeesoxigénio
Russischкислород
Chinees氧氣
Japans酸素
Koreaans산소
Arabischأكسجين
Turksoksijen
Poolstlen
Zweedssyre
Deensilt
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek