zon

mannelijk/vrouwelijk (de)/zɔn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

astronomie (astronomie) de ster waar de planeet aarde omheen draait, hemellichaam dat o.a. de aarde het daglicht schenkt
Als de zon schijnt, gaan veel mensen graag naar buiten.
Zo zag ik erg op tegen onbekende gevaren op de trail zoals ratelslangen, beren, steile bergen, felle zon en hoge temperaturen in de woestijn.

:Oost: : sunno

Achter de wolken schijnt de zon — alle nare dingen zijn tijdelijk en daarna wordt het beter
Alleen de zon gaat voor niets op — voor welvaart moet gewerkt worden, niks is gratis
Als sneeuw voor de zon verdwijnen — ergens niets van over blijven
De zon niet in het water kunnen zien schijnen — jaloers zijn, iets niet kunnen verdragen
er is niets nieuws onder de zon — de geschiedenis herhaalt zich steeds weer
voor niets gaat de zon op — voor alle andere dingen moet je betalen
het zonnetje in huis zijn — een opgewekt persoon zijn
Wie boter op zijn hoofd heeft moet niet in de zon gaan lopen — als je zelf iets gedaan hebt wat verkeerd is, moet je een ander niet van beschuldigen als die hetzelfde gedaan heeft

Engelssun

Franssoleil

DuitsSonne

Spaanssol

Italiaanssole

Portugeessol

Russischсолнце

Japans太陽

Koreaans해, 태양, 일

Arabischشَمْس, شمس

Turksgüneş

Poolssłońce

Zweedssol