zesjescultuur

vrouwelijk (de)/ˈzɛʃəskʏlˌtyr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. pejoratief (pejoratief) werkhouding bij een groep waar men al tevreden is met een resultaat dat maar net voldoet
    Hebben we wel door hoe geweldig het is dat de huidige generatie twintigers niet zes uur per dag achter de PlayStation zit, maar volop bezig is het onderste uit de kan te halen om haar ambities waar te maken? Het is toch fantastisch dat er geen zesjescultuur heerst, maar een uitblinkersmentaliteit?
    De zesjescultuur is overgeslagen naar de schoolbesturen. Dat beschrijft althans De Staat van het Onderwijs, het jaarverslag van de Inspectie van het Onderwijs. Op nogal wat scholen is de minimumeis het einddoel.
    Bij de meeste organisaties gaan er minimaal drie dingen mis waar het de beoordelingen van mensen betreft. Ten eerste zijn Nederlandse managers vaak besmet met de uitwassen van de zesjescultuur. Ze beoordelen hun matig presterende ondergeschikten vaak met een 6,5 en hun best performers met een 7 plus.

Etymologie

*, omdat in het onderwijs het rapportcijfer 6 net voldoende is om zonder problemen bevorderd te worden, als aanduiding van een mentaliteit onder scholieren aangetroffen vanaf 2003 (zie vindplaats hieronder)

Verwante woorden

zesjarenplanzesjarigzesjarigezesjarigenzesjezesjeszesjesmentaliteit
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek