zelfstrijd
mannelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een innerlijk conflict tussen verschillende opvattingen en meningenAan de hand van Romeinen 7 heeft Scherphof het leven van een christen uitgetekend. Zijn boek uit 1668 over de zelfstrijd van Paulus, dat uiterst zeldzaam was geworden, is opnieuw –als reprint– uitgegeven."Ten Berge zegt dat Cats door de godsdienstige opvoeding in ernstige zelfstrijd is geworpen. Meer empathie krijgt Cats van prof. Van Es, die zijn strijd tussen geest en zinnen geen karakter- maar een geloofsstrijd noemt."
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek