zelfinductie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

natuurkunde, elektrotechniek (natuurkunde) (elektrotechniek) de mate waarin de groei van een stroom in een geleider vertraagd wordt door het erdoor opgebouwde magneetveld
Een wisselstroom wordt door zelfinductie vooral gehinderd als de wisselspanning een hoge frequentie heeft.

Engelsself inductance

Fransauto-induction

DuitsSelbstinduktion

Spaansautoinducción