wreker

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die zich wreekt, wraak neemt
De wreker ging recht op het slachtoffer af.

Etymologie

* afgeleid van de werkwoordstam van wreken

Vertalingen

Engelsavenger

Fransvengeur

DuitsRächer

Spaansvengador

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek