wraakneming

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iets wat men doet als vergelding voor een (ervaren) kwaad dat men is aangedaan
    Hij wilde mij met zijn wriemelende vingertjes de slapte bezorgen, het uit laten gillen, en zo tot wraakneming verleiden in de vorm van een schijngevecht.
    De aanslagen op de sjiieten zouden een wraakneming zijn voor het verbod voor 500 aanhangers van de Baath-partij om kandidaat te staan bij de verkiezingen van 7 maart.

Etymologie

* van wraaknemen

Synoniemen

weerwraakvergeldingsactierevancherepresaillemaatregelrepresaillerepercussiewraakoefening

Vertalingen

Engelsact of revenge, revenge, retaliation
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek