wraak

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het vergelden van doorgemaakt lijden
voornemen om het doorgemaakte lijden te vergelden aan de veroorzaker
In veel gevallen was de politiek een dekmantel voor persoonlijke wraak en familievetes.
Aan weerskanten brullen kerels als gekken om zichzelf te verdoven, om zichzelf moed te geven. Anderen rennen net als hij, geconcentreerd, de zenuwen in hun buik, met droge keel. Ze stormen allemaal op de vijand af, gewapend met een onherroepelijke woede, een verlangen naar wraak. {{Aut|Lemaitre, Pierre
straf
uit koers raken

* In de betekenis van ‘vergelding’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901

Engelsrevenge, vengeance

Fransvengeance

DuitsRache

Spaansvenganza

Italiaansvendetta

Japans報復

Poolszemsta

Zweedshämnd