worp

mannelijk (de)/ˈwɔrᵊp/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de handeling van het werpen van iets
Die worp met de dobbelstenen bracht hem de winst in het spel.
Ik keek aandachtig naar England terwijl hij in één worp zijn touw over een hoge tak slingerde.
dierkunde (dierkunde) aantal jonge zoogdieren die tegelijk uit een moeder geboren worden
De leeuwin had een worp van drie welpjes.

*In de betekenis van ‘het werpen’ voor het eerst aangetroffen in 1240, in de dierkundige betekenis in 1261.

Engelsthrow, litter

Fransjet, lancement, portée

DuitsWurf, Wurf

Spaanslanzamiento, camada

Italiaanslancio, cucciolata

Portugeeslançamento, ninhada

Russischбросо́к, приплод

Zweedskast, kull

Deenskast, kuld