wormen

/ˈwɔrmə(n)/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een informele groep van ongewervelde dieren die niet tot de geleedpotigen behoren en die meer dan 25.000 soorten telt. Bekende stammen van wormen zijn de ringwormen (), de platwormen () en de snoerwormen ()

Etymologie

**[2] leenvertaling van Latijn "vermes"

Verwante woorden

WormwormachtigwormachtigewormbesmettingwormenbakwormenbakkenwormenkurenwormenkuurWormerWormerlandWormersWormerveer
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek