Westerling

mannelijk (de)/ˈwɛstərlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand uit het westen van het land
    Voor haar afstuderen interviewde Leontien Twentenaren in Twente en Den Haag, westerlingen die in Twente zijn gaan wonen en rasechte Hagenezen.
  2. iemand uit de westerse wereldOp Wikipedia staat een artikel met meer informatie over het begrip westerse wereld.
    Anton Geesink wist als eerste westerling de wereldtitel in de judoklasse alle categorieën te behalen.
    Dus misschien konden ze een eenvoudige ruil doen, zij liet hun de stad zien en zij vertelden over de westerse rechtstoepassing? Ze voegde er droog aan toe dat zo'n uitwisseling van diensten zelfs vroeger niet als crimineel beoordeeld zou zijn, niet eens als hooliganisme, hoewel dat over het algemeen alles wel omvatte wat er zou kunnen gebeuren in het gezelschap van westerlingen.
  3. eufemisme (eufemisme) iemand van Europese of blanke afkomst

Etymologie

*afleiding van west dat een mannelijke persoon aanduidt

Vertalingen

EngelsWesterner, Westerner
FransOccidental
DuitsWessie, Westler
Spaansoccidental
Italiaansoccidentale