werpen

/ˈwɛrpə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) met een krachtige zwaai van de arm iets uit de hand naar iets of iemand heen laten gaan
Hij wierp de bal naar de andere kant van het veld.
Gespannen zette ik mijn tent op: om mezelf af te leiden en dieren af te schrikken begon ik hard te fluiten en ik wierp af en toe een blik op de brede vallei onder me.
ov, dierkunde (ov), (dierkunde) (van zoogdieren) ter wereld brengen, baren
In de melkveehouderij laat de boer zijn melkkoeien regelmatig jongen werpen, zodat de moederkoeien melk blijven geven.
' Als er iets gebeuren zou, hij zou gemakkelijk de kast omver kunnen werpen en weglopen voor zij hem iets konden doen.

:: "vrěšti"

de handdoek in de ring werpen
de teerling is geworpen
De eerste steen werpen — de eerste zijn met beschuldigingen
De kolf naar de bal werpen — het opgeven, de moed verliezen
De lont in het kruit werpen — mensen laten loskomen, opstoken
Geld in 't water werpen ( of smijten) — het geld onnut uitgeven, het verspillen aan een roekelooze of dwaze onderneming
Goed geld naar kwaad geld gooien (werpen, smijten) — nutteloze kosten maken voor een doel, waarvan men voorzien kan dat het niet te bereiken is
Iemand iets voor de voeten werpen — iemand beschuldigen van iets

Engelsthrow, bear

Fransjeter, lancer, enfanter

Duitswerfen, gebären

Spaanslanzar, parir