werktuigkunde
vrouwelijk (de)/wɛrəktœyxkʌndə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (wetenschap), (techniek), leer van het ontwerpen, vervaardigen en in bedrijf houden van machines (machinebouw, scheepsbouw, energie- en aandrijftechniek) en staal- en constructiebouw (b.v. offshore, olie- en gaswinning).Hij studeert werktuigkunde aan de universiteit.
Vertalingen
Engelsmechanics
Fransmécanique
DuitsMechanik
Spaansmecánica
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek